Jak pisałem już wcześniej – jestem posiadaczem laptopa z Vistą. Ilekroć rozmawiam z kimś bardziej świadomym i pada w dyskusji nazwa systemu – spotykam się z opinią, że ‘Vista jest be’ tudzież jej podobną. Jako że są wakacje – postanowiłem do codziennych czynności – rozbijania się po forach, siedzenia na IRCu, słuchania muzyki, oglądania filmów, mailowania itp poużywać systemu, który dostarczono z laptopem. Czyli takie typowo wakacyno – desktopowe działania. Rzut oka desktopowca na oba systemy.

Używam Visty już drugi miesiąc… I nie mam praktycznie żadnych problemów z komputerem. Odpalam, wybieram w GRUBie Windowsa, po chwili widzę ekran logowania, logowanie “na twarz” działa sprawnie (nie muszę mozolić się z klepaniem hasła) i po chwili widzę gotowe do pracy środowisko. Sumarycznie wychodzi na to samo co z Ubuntu – Windows wstaje chwilę dłużej, ale oszczędza mi zgrzytów przy logowaniu – i sam Pulpit w Viście też pojawia się jakby szybciej.

Pisząc o Viście w kontekście Linuksa z GNOME – trzeba powiedzieć, że Nautilus w porównaniu z Vistową przeglądarką plików kuleje. I to i tak bardzo delikatne sformułowanie. Wystarczy porównać rozmieszczanie ikon na pulpicie… Nautilus – chaos, długie nazwy na siebie nachodzą, niby coś tam można uporządkować, ale nie o to chyba chodzi, żeby myszką układać ikony na Biurku?! Vista? Wszystko ładnie, równo, nic nie zachodzi, a do tego jeszcze ten sposób podswietlania ikon… Na dobrą sprawę – porównanie obecnej wersji nautilusa wypadło by na jego korzyść może w konfrontacji z przeglądarką plików Windowsa 2000 .

Lecimy dalej – rzut oka na interfejs… Już może nie taki pogrom jak w przypadku rozmieszczania ikon, ale dalej cudów nie ma. Windows wieje świeżością, dla mnie sprawia wrażenie sporo lżejszego od czegokolwiek opartego na GTK. Już słyszę głosy tych, którzy powiedzą, że “przecież GNOME można dopasować”. No, cóż… Do desktopowych zastosowań – moim zdaniem Vista jest dużo lepiej skonfigurowana na starcie – nie zalewa usera klikaniną po okienkach z motywami, tylko po to, żeby system wyglądał w miarę cywilizowanie. A dla normalnego usera (a już użytkowniczki!) to chyba jest najistotniejsze.

Dalej spójrzmy na multimedia… WMP vs Rhythmbox i Totem. Ładna integracja WMP z systemem, opcje w menu kontekstowym – fajnie… W Ubuntu nikt o tym nie pomyślał. Windows daje nam uniwersalny odtwarzacz z rozbudowanymi funkcjami i do tego porządnie zintegrowany z systemem. Na Linuksie – próbowałem już Exaile, Amaroka, Totema, Rhythmboxa, czasem vlc… OK, działa, gra, ale z WMP – tylko w kwestii muzyki – może jedynie Amarok konkurować. Zresztą co tu o integracji prawić… Spójrzmy tylko na cokolwiek w qt odpalone pod GNOME – nijak się to ma do nowoczesnego, ba… do przyzwoitego wyglądu niektórych odtwarzaczy na Windowsa.

Miałem przemilczeć, ale napiszę… Dźwięk… Ubuntu (ani inne distra których na livecd próbowałem) leży i kwiczy jeżeli o miksowanie takowego chodzi. Ok, ok – to producent jest “be” bo nie napisze sterów. Prawda i nieprawda. Skoro system reklamuje się jako odpowiedni dla komputerów domowych, to takie upierdliwości nie powinny mieć miejsca.

Dobra, czas chyba pochylić się nad jakąś konstruktywną konkluzją tego przydługiego porównania. Będzie to dwojaka refleksja. Pierwszy aspekt to ‘Quo Vadis Ubuntu?’ – pytanie które należałoby postawić już chwilę temu. Developerzy (obserwowałem zmiany w wersjach od 7.04 do dziś) na dobrą sprawę poprawiają nieznaczące elementy, niekiedy sprawiając wrażenie pomijania istotniejszych spraw.  Czytając ostatnio Ubucentrum.net rzuciły mi się w oczy posty o gnome-control-center i jakiejś modernizacji tego okienka nadchodzącej w 9.10. Po cholerę to komu?! Źle jest tak jak teraz? Zamiast dodawać kolejną pierdołę, w którą 90% userów nie wejdzie więcej niż raz, a 5% drugi raz kliknie tam przypadkiem możnaby zabrać sięza doprowadzenie przeglądarki plików do ludzkiej funkcjonalności. Jak dla mnie nonsensem jest rozwój na poziomie: numerek, wymiana 3-4 aplikacji, dodanie nowego duperela – nie tędy droga, jeżeli Ubuntu ma gonić Vistę.

Drugi aspekt – promocja… Pomyśl zanim powiesz komukolwiek, że Linux nadaje się dla niego na desktop. To tak jak z samochodem – maluch też dojedzie, ale mercedesem dojedziesz wygodniej… Może ktoś kto okazjonalnie odpala peceta jeszcze się pogodzi z tym, że coś może nie działać. Osobiście, teraz bym na Linuksa z Visty nie przeszedł – los chciał, że na eksperymenty wzięło mnie wcześniej – i chyba dobrze. Reasumując – jestem w 100% zadowolony z Visty, zero problemów, wszystko działa, czego o Ubuntu niestety powiedzieć nie mogę. Może coś się zmieni… Jak dla mnie Vista jest całkowicie OK.

PS.

Tak, wiem że tym postem narażam się wielu userom, ale cóż – rozwój polega też na dostrzeganiu zalet konkurencji… A te niewątpliwie są…

http://www.smiglodlatatr.pl/Dzisiaj krótko – po wypadzie w Tatry uważam, że ta akcja powinna dotrzeć jak najdalej. Śmigłowiec TOPRu startujący z Czarnego Stawu pod Rysami.

Nie sądziłem że kiedyś o tym będę tu pisał, no ale cóż ;-) Pierwszy chyba wpis zainspirowany przez Windows. Release Candidate Windows 7 jakoś mnie skusił (a może to wakacyjna nuda) i postawiłem sobie go na Virtualboxie. Tu trzeba przyznać że wirtualizacja przy 3GB RAM i procku dwurdzeniowym to nie to samo co 512MB i mój stary Athlon 2000+ XP. Jak na razie odbiram to jak Vistę po liftingu (która póki co działa u mnie dość ładnie – wbrew zapewnieniom proroków zwiastujących mi jej upadek w ciąg tygodnia). Zobaczymy jak to będzie, postaram się Siódemki poużywać trochę zamiast Ubuntu i czas pokaże co się z tego wykluje.

No i przyszedł czas na posta (niektórzy pytali czy jeszcze żyję). Ostatnio wróciłem do Ubuntu a to z takiej racji że dostałem nową zabawkę – Lenovo Ideapad y530. Wśród znajomych maszyna budziła skrajne odczucia, ale bardziej o design chodziło ;-) Mi się podoba, ale w sumie konfiguracja jest tutaj istotniejsza – a z tej ja jestem w 100% zadowolony.

Jak to pracuje pod Ubuntu? W zasadzie cały sprzęt został zainstalowany i wykryty przy instalacji Ubuntu i nie robił specjalnych problemów z działaniem. Sama konfiguracja dźwięku to chwila klikania w mikserze i edycja dwóch plików, ale nawet łopatologiczne how-to można sobie w ciągu chwili wyklikać. Czyli to w zasadzie też można uznać za działające out-of-box. Działają oba mikrofony wbudowane, oba gniazda i cały dźwięk 5.1 – porządnemu zestawowi może to i nie dorówna, ale średniej klasy glosniczki jest w stanie zastąpić przy codziennej pracy. Również wifi bezproblemowo ruszyło. Ale żeby nie było tak różowo…

Nie do końca działa hibernacja (sam mechanizm działa w zasadzie prawidłowo – stan zostaje zapisany do swapu, ale komputer nie odcina zasilania – niefajnie). Wyklucza to w zasadzie rozwiązanie polegające na zamknięciu klapy i zostawieniu maszyny, bo ta będzie dalej pracować. Niby z tym można życ, ale lubię jak działa tak jak JA tego chcę i będę ten temat drążyć :P

Drugą rzeczą, która nie działa jest miksowanie dźwięku. Jako taki sam w sobie dźwięk jest, ale już jego dwa źródła nie mogą ze sobą współgrać, bo jedno z nich jest wyciszane. Zapewne do zrobienia – co też, o ile będzie wystarczająco ciekawe – opiszę ;-)

Jak dla mnie jest bardzo dobrze ;-)

A na koniec 2 screeny:

… sądząc przynajmniej po tym, z jakich pierdół robią wielkie – narodowe niemalże protesty.

“Do wczoraj myślałem, że żyję we względnie normalnym kraju… potem wszedłem na n-k”

Kolejnym moim odkryciem ostatnich tygodni jest SmodCMS stanowiący bardzo wygodne narzędzie to stworzenia całkiem rozbudowanej strony internetowej. Jego podstawowy atut to wygoda i intuicyjność obsługi, z którą da sobie radę nawet zwykły user, a przy odrobinie znajomości php, html i css za jego pomocą wykona całkiem przyzwoicie działającą i cieszącą oko ładnym wyglądem stronę. Uwagę zwraca całkowity brak opłat za używanie systemu, co czyni go de facto rozwiązaniem bezpłatnym ;-) Dodatkowo możey naszą stronę wzbogacić o galerię, newsletter i kilka innych modułów, które uczynią ją wygodniejszą i ciekawszą. Przewagą Smoda nad innymi podobnymi systemami zarządzania treścią jest jego prosta struktura i przejrzyście (jak dla takiego laika jak ja) napisany kod. Łatwo dorzucić coś zarówno do php, jak również do layoutu opartego w zasadzie tylko na css i kilkunastu plikach graficznych.

Przykładowe wdrożenie (mojego notabene autorstwa) systemu SmodCMS możemy zobaczyć na www.mikolaj.bochnia.pl Założeń było tutaj kilka:
-stworzenie strony na przyzwoitym poziomie technicznym
-stworzenie strony łatwej w edycji
-przywoity układ treści i czytelny podział strony
-możliwie niewielka objętość
-łatwość rozbudowy
-atrakcyjność graficzna dla ludzi w różnych przedziałach wiekowych

Sądzę że nawet wyszło, ale to już oceńcie sami ;-) (na wszelkie uwagi jestem oczywiście otwarty). Na stronie mamy zastosowany SmodCMS z moim layoutem, flashową winietą i załadowanym modułem galerii. Na wspomnienie zasługuje też wsparcie Smoda, które świadczy sam autor (możliwość opłacenia płatnego supportu z tego co pamiętam) oraz forum na bardzo wysokim poziomie wiedzy informatycznej i kultury (sam za siebie świadczy fakt, że chyba wszyscy piszą podpisująć się własnym imieniem i nazwiskiem – swoją drogą godny naśladowania pomysł). W tym miejscu również wielki ukłon dla Twórcy za jego czas, pracę i chęć do dalszego (dynamicznego) rozwoju systemu. W chwili kiedy wyjeżdżałem dostępna była nowa wersja beta2 systemu onaczona już cyfrą 4. Wielkie dzięki! A wszystkim którzy wahają się nad wyborem systemu treści dla swojej strony z czystym sumieniem mogę SmodCMS polecić, bo naprawdę warto. (tak, wiem że może i mało ambitne, ale za to skuteczne ;-)